حکايت طنز
ﺣﮑﺎﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻥ ﺩﻧﯿﺎ
ﻣﻴﮕﻦ ﻳﻪ ﺭﻭﺯ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻣﻴﺮﻩ ﭘﻴﺶ ﺧﺪﺍ ﮔﻼﻳﻪﻣﻴﮑﻨﻪ ﮐﻪ: ﺁﺧﻪ ﺧﺪﺍ، ﺍﻳﻦ ﭼﻪ ﻭﺿﻌﻴﻪ ﺁﺧﻪ؟ﻣﺎ ﻳﮏ ﻣﺸﺖ ﺍﻳﺮﻭﻧﯽ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺗﻮﯼ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻦ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎﺷﻮﻥ! ﺑﻪ ﺟﺎﯼﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﺭﺩﺍﯼ ﺳﻔﻴﺪ، ﻫﻤﻪ ﺷﻮﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼﻣﺎﺭﮎ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ﻣﻴﺨﻮﺍﻥ! ﻫﻴﭻﮐﺪﻭﻣﺸﻮﻥ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﻬﺎﺷﻮﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻴﮑﻨﻦ،ﻣﻴﮕﻦ ﺑﺪﻭﻥ 'ﺑﻨﺰ' ﻭ 'ﺏ ﺍﻡ ﻭ' ﺟﺎﻳﯽ ﻧﻤﻴﺮﻥ!ﺍﻭﻥ ﺑﻮﻕ ﻭ ﮐﺮﻧﺎﯼ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ... ﻳﮑﯽﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺎ ﺩﻭ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﻗﺮﺽ ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺭﻓﺖ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯﺵ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺸﺪ! ﺁﻗﺎ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺑﻬﺸﺖ ﺭﻭ ﺟﺎﺭﻭﺯﺩﻡ... ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻤﻴﺰ ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﻓﺮﺩﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺮ ﺍﺯپﻮﺳﺖ ﺗﺨﻤﻪ ﻭ ﻫﺴﺘﻪ ﻫﻨﺪﻭﻧﻪ ﻭ ﭘﻮﺳﺖﺧﺮﺑﺰﻩ ﺍﺳﺖ! ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﺩﻳﺪﻡ ﺑﻌﻀﻴﻬﺎﺷﻮﻥﮐﺎﺳﺒﯽ ﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﻦ ﻭ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻﯼﺳﺮﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﻴﻔﺮﻭﺷﻦ .ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕﻪ: ﺍﯼ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ! ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﺜﻞﺑﻘﻴﻪ، ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻪﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻩ. ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﮐﻪﮔﻔﺘﯽ، ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪ ﻧﺴﻴﺖ! ﺑﺮﻭ ﻳﮏ ﺯﻧﮕﯽ ﺑﻪﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﻥ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﺩﺭﺩ ﺳﺮ ﻭﺍﻗﻌﯽﻳﻌﻨﯽ ﭼﯽ!!!ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻣﻴﺮﻩ ﺯﻧﮓ ﻣﻴﺰﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺎﺏ ﺷﻴﻄﺎﻥ...ﺩﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻩ ﺭﻭﯼ ﭘﻴﻐﺎﻣﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺯﻧﺎﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻴﺪﻩ:ﺟﻬﻨﻢ، ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ؟ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻣﻴﮕﻪ: ﺁﻗﺎ ﺳﺮﺕ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﻠﻮﻏﻪﺍﻧﮕﺎﺭ؟ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺁﻫﯽ ﻣﻴﮑﺸﻪ ﻭ ﻣﻴﮕﻪ: ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺩﻟﻢﺧﻮﻧﻪ... ﺍﻳﻦ ﺍﻳﺮﻭﻧﻴﻬﺎ ﺍﺷﮏ ﻣﻨﻮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺑﻪﺧﺪﺍ! ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﺍﻡ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻦ! ﺗﺎ ﺻﻮﺭﺗﻢا می چرخونم یه اتیشی ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﻴﮑﻨﻦ! ﺗﺎ ﺩﻭ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ ﺳﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﺗﻴﺶ ﺑﺎﺯﯼ...!ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﮐﻪ... ﺍﯼ ﺩﺍﺩ!!! ﺁﻗﺎ ﻧﮑﻦ! ﺑﻬﺖ
ﻣﻴﮕﻢ ﻧﮑﻦ!!! ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺟﺎﻥ، ﻣﻦ ﺑﺮﻡ ....ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺍﺭﻥ ﺁﺗﻴﺶ ﺟﻬﻨﻢ ﺭﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﻦﮐﻪ ﺟﺎﺵ ﮐﻮﻟﺮ ﮔﺎﺯﯼ ﻧﺼﺐ ﮐﻨﻦ...
ﻳﻚ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻳﻲ ، ﻛﻨﺎﺭ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺱ ﻗﺪﻡ ﻣﻴﺰﺩ ﻭﺯﻳﺮ ﻟﺐ، ﺩﻋﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﻴﻜﺮﺩ.ﻧﮕﺎﻫﻰ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﺑﻰ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻻﺟﻮﺭﺩﻳﻦ ﻭﺳﺎﺣﻞ ﻃﻼﻳﻰ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ: - ﺧﺪﺍﻳﺎ !ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻛﻨﻰ؟
ﻧﺎﮔﺎﻩ، ﺍﺑﺮﻯ ﺳﻴﺎﻩ، ﺁ ﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ ﻭﺭﻋﺪ ﻭ ﺑﺮﻗﻰ ﺩﺭﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻴﺎﻫﻮﻯ ﺭﻋﺪ ﻭﺑﺮﻕ، ﺻﺪﺍﻳﻰ ﺍﺯ ﻋﺮﺵ ﺍﻋﻠﻰ ﺑﮕﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪﻛﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ: ﭼﻪ ﺁﺭﺯﻭﻳﻰ ﺩﺍﺭﻯ ﺍﻯ ﺑﻨﺪﻩﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﻦ؟ﻣﺮﺩ، ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪﻛﺮﺩ ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻥ ﻭ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﮔﻔﺖ: - ﺍﻯ ﺧﺪﺍﻯﻛﺮﻳﻢ! ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺟﺎﺩﻩ ﺍﻯ ﺑﻴﻦﻛﺎﻟﻴﻔﺮﻧﻴﺎ ﻭ ﻫﺎﻭﺍﻳﻲ ﺑﺴﺎﺯﻯ ﺗﺎ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﻟﻢﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﻰ ﻛﻨﻢ !! ﺍﺯﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﻧﺪﺍ ﺁﻣﺪ ﻛﻪ-: ﺍﻯ ﺑﻨﺪﻩﻯ ﻣﻦ ! ﻣﻦ ﺗﺮﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭﺩﻭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺗﺮﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻛﻨﻢ، ﺍﻣﺎ، ﻫﻴﭻ ﻣﻴﺪﺍﻧﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡﺗﻘﺎﺿﺎﻯ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ؟ ﻫﻴﭻﻣﻴﺪﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻪ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺱ ﺁﺭﺍﻡ ﺭﺍﺁﺳﻔﺎﻟﺖ ﻛﻨﻢ ؟ ﻫﻴﭻ ﻣﻴﺪﺍﻧﻰ ﭼﻘﺪﺭ ﺁﻫﻦ ﻭﺳﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻓﻮﻻﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ؟ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻢ، ﺍﻣﺎ ﺁﻳﺎﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻰ ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻜﻨﻰ؟ ﻣﺮﺩ،ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﻔﺖ-: ﺍﻯﺧﺪﺍﻯ ﻣﻦ ! ﻣﻦ ﺍﺯ ﻛﺎﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺳﺮ ﺩﺭ ﻧﻤﻰﺁﻭﺭﻡ! ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻤﻦ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﭼﺮﺍ
ﻣﻰ ﮔﺮﻳﻨﺪ؟ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻰﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺷﺎﻥ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺍﺻﻼﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﺑﺪﻫﻰ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻥﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻛﺮﺩ؟ﺻﺪﺍﻳﻲ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐﺑﺎﺭﻳﺘﻌﺎﻟﻰ ﺁﻣﺪ ﻛﻪ: ﺍﻯ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻦ ! ﺁﻥ ﺟﺎﺩﻩﺍﻯ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻯ، ﺩﻭ ﺑﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎﭼﻬﺎﺭ ﺑﺎﻧﺪﻩ ؟؟!!