میخانه دلها 1
بوی سیگار می دهد دهنم
طاقتم رفته سست گشته تنم
جامه بر قامت جسد کفنست
گرد و خاکیست کل این کفنم
گفتی آرام باش و بیش مگو
گفتی و باز می نویسم((وطنم))
ندهم تن به ذلت و پستی
روح غیرت دمیده در بدنم
ساز دف با نی و کمانچه خوشست
و سه قطره خون به روی پیرهنم
بوی مشروب می دهد دهنم
بسکه تهمت زدند مست منم
آن روز
آن روز با تو بودم
امروز بی توام
آن روز که با تو بودم
بی تو بودم
امروز که بی توام
با توام...
کاش
کاش مي دانستي
من سکوتم حرف است
حرف هايم حرف است
خنده هايم خنده هايم حرف است
کاش مي دانستي
مي توانم همه را پيش تو تفسير کنم
کاش مي دانستي
کاش مي فهميدي
کاش و صد کاش نمي ترسيدي
که مبادا دل من پيش دلت گير کند
يا نگاهم تلي از عشق به دستان تو زنجير کند
من کمي زودتر از خيلي دير
مثل نور از شب چشم تو سفر خواهم کرد
تو نترس
سايه ها بوي مرا سوي مشام تو نخواهند آورد
کاش مي دانستی
چه غريبانه به دنبال دلم خواهي گشت
در زماني که براي غربتت سينه دلسوزي نيست
تازه خواهي فهميد
مثل من عاشق مغرور شب افروزي نيست
سلامتی حرفهای دلت که به کسی نگفتی ...
بزن به سلامتی اینکه کوه درد بودی ولی دم نزدی ...
بزن به سلامتی تنهایی هات ولی تنهایی رو دوست نداشتی ..
بزن به سلامتی آرزوهایی که نتونستی لمسشون کنی ...
بزن به سلامتی عشقی که طالعش به اسمت نبود ولی هنوزهم دوسش داری
بزن به سلامتی بغضی که داشتی اما نخواستی کسی بفهمه
بزن به سلامتی عشقت که ازت خواست فراموشش کنی
بزن به سلامتی اونایی که موندن زیر آواری که یه روزی فکر میکردن محکم ترین تکیه گاهشون میشه
بزن به سلامتی دختری که تنهاست چون هنوز نتونسته فراموش کنه
بزن به سلامتی اون پسری که دم گوش عشقش آروم گفت ﻏـﺼـﻪ ﻧـﺨـﻮﺭﯼ ﻫـﺎ . .
ﻣﻦ همیشه ﮐــ ♥ـــﻨـــ ♥ـــﺍﺭﺗـــــــ ♥ ـــــــــﻢ...!